Between You and Me
Photography Series, ‘Off White’ &
Installation, “How Do You Exist? How Do You Make Your Own Broom? How Do You Disappear?”
Eng
BETWEEN YOU AND ME / SENİNLE BENİM ARAMDA
Zeren Göktan’s new solo exhibition, “Between You and Me / Seninle Benim Aramda”, opens at Pilot on November 4.
The exhibition features works from the artist’s recent “Off White” photography series and an installation titled “How Do You Exist? How Do You Make Your Own Broom? How Do You Disappear?”
This exhibition presents black-and-white photographs, shown for the first time, which depict women accompanied by baby bottles, twig brooms, trees, lightning, dry thorns, and weeds. Through these images, Göktan portrays women existing and dissolving amid weeds and thorns, focusing on a woman’s relationship with herself and with society through themes of generations, distances, and transformations. The bundles of thorns used in her photographs appear both as instinctive protective shields and as symbols of the contradictions and complexities within human relationships. Through these recurring images, Göktan points to the fragile thresholds between presence and absence, body and earth, self and society.
Positioned between the intimate and the collective, the “Off White” series—partially conceived as triptychs—unfolds as an intergenerational journey: a woman shielded from lightning, a young girl facing her first disappointment, and a mother. In these photographs, women who emerge and fade within tangled thorns are transformed into luminous stars, inviting the viewer to engage and reflect.
Presented alongside new works from the “Off White” series, the installation “How Do You Exist? How Do You Make Your Own Broom? How Do You Disappear?” draws inspiration from a common and often overlooked object in public spaces—an object made of plastic containers, wooden sticks, and twigs, inherently open to change and recycling. The phrase “How do you make your own broom?” poses the question of how we can develop our own alternative worlds and forms of resistance through small gestures or tactical thinking, and how we might create spaces to breathe.
The symbols Göktan employs are closely connected to everyday objects rooted in daily life. Elements such as baby bottles, thorns, and brooms reflect the different roles women undertake throughout their lives, societal expectations, and modes of resistance. The women in these photographs are not merely surrounded by these objects; they transform them, making them integral to their own existence. Thus, the ordinary and familiar gain new layers of meaning through the artist’s gaze and practice.
In Göktan’s photographs, female figures are neither eroticized nor idealised; instead, within their own realms—among thorns, brooms, weeds, and lightning—they become subjects reclaiming their own gaze. The female body is no longer an object to be observed but a subject that constructs its own way of seeing. The figures, surrounded by baby bottles, brooms, thorns, and weeds, appear both visible and absent, existing in a luminous state between being and non-being.
Göktan’s practice opens a space to question how the female body has been represented, seen, and by whose gaze throughout history. Her works are not merely visual surfaces but offer a way of thinking that displaces the power of the gaze.
In Göktan’s new exhibition “Between You and Me”, this relationship with the gaze becomes even more intricate. The photographs, structured as triptychs, intertwine the gaze of one woman with that of another—the viewer. Göktan reminds us that seeing is not a one-way act but a relational field. The natural elements surrounding the female figures—lightning, weeds, thorny branches—cease to be mere metaphors and become part of the gaze itself. This multiplicity of gazes resonates in the exhibition’s title: “Between You and Me.” Here, the gaze is no longer a tool of possession or representation, but an encounter—a state of co-existence. Göktan transforms the gaze from a display of power into a poetic ground where resistance and delicacy, silence and visibility intersect.
Tr
SENİNLE BENİM ARAMDA / BETWEEN YOU AND ME
Zeren Göktan’ın “Seninle Benim Aramda / Between You and Me” başlıklı yeni sergisi İstanbul’da “Pilot Galeri”de 4 Kasım’da açılıyor.
Sergide, sanatçının son dönemde gerçekleştirdiği “Kırık Beyaz” fotoğraf serisinden işler ve “Nasıl Var Olursun? Kendi Süpürgeni Nasıl Yaparsın? Nasıl Yok Olursun?” başlıklı enstalasyon çalışması yer alıyor.
Bu sergide ilk defa gösterilecek siyah beyaz fotoğraflardaki kadınlara biberonlar, çalı süpürgeleri, ağaçlar, şimşekler, kuru dikenler ve yabani otlar eşlik ediyor. Göktan, yabani otların ve dikenlerin arasında var olan ve yok olan kadınları bir dizi fotoğrafla betimlerken, kadının kendisiyle ve toplumla arasındaki ilişkisine; kuşaklar, mesafeler,
ve dönüşümler üzerinden odaklanıyor. Sanatçının fotoğraflarında kullandığı diken tomarları hem içgüdüsel bir koruma objesi olarak bir kalkan gibi belirmekte hem demkarşısındakiyle kurulan ilişkinin çelişkileri ve karmaşıklığını temsil etmektedir. Göktan, bu yinelenen imgeler aracılığıyla varlık ile yokluk, beden ile toprak, benlik ile toplum arasındaki kırılgan eşiklere işaret ediyor.
Zeren Göktan’ın mahrem olanla kolektif olanın arasında konumlanan ve bir bölümünü triptik olarak tasarladığı fotoğraflardan oluşan seri, şimşekten korunan bir kadın, ilk hayal kırıklığını yaşan kız çocuğu ve bir anneyle kuşaklar arası bir yolculuğa dönüşüyor. Bu fotoğraflar, birbirine karışmış dikenlerin içinde beliren ve yok olan kadınları da içine alıp, ışık saçan yıldızlara dönüşerek seyirciyi ağırlıyor.
Sergide *“Kırık Beyaz”*dan yeni çalışmalarla bir araya gelen “Nasıl Var Olursun? Kendi Süpürgeni Nasıl Yaparsın? Nasıl Yok Olursun?” başlıklı enstalasyon, kamusal
alanda görmeye alıştığımız ve kanıksadığımız, bidonlardan, tahta sopalardan ve çalı çırpıdan ibaret bir objenin zaten kendi içinde değişim ve geri dönüşüme açık bir nesne olarak var olmasından ilham alıyor. “Kendi süpürgeni nasıl yaparsın” söylemi aslında kendi alternatif dünyalarımızı ve direnişimizi küçük bir jestle veya taktiksel düşünme biçimi olarak nasıl geliştirebiliriz, soluklanabileceğimiz alanları nasıl yaratabiliriz sorusunu ortaya koyuyor.
Göktan’ın eserlerinde kullandığı semboller, günlük yaşamda kök salmış gündelik nesnelerle doğrudan ilişkilidir. Biberon, diken ve süpürge gibi ögeler; kadının yaşamı boyunca üstlendiği farklı rollerin, toplumsal beklentilerin ve direnç biçimlerinin birer yansıması olarak karşımıza çıkar. Fotoğraflardaki kadınlar, bu nesnelerle yalnızca çevrelenmez, aynı zamanda onları dönüştürerek kendi varoluşlarının bir parçası haline getirirler. Böylece, sıradan ve tanıdık olan, sanatçının bakışıyla ve pratiğiyle yeni anlam katmanları kazanır.
Sanatçının fotoğraflarında kadın figürleri ne erotize, ne de idealize edilir; aksine, kendi alanlarında, dikenlerin, süpürgelerin, yabani otların, yıldırımların arasında, kendi bakışlarını geri kazanan öznelere dönüşürler. Kadın bedeni artık seyredilen bir nesne değil, kendi bakışını kuran bir öznedir. Fotoğraflardaki figürler, biberonlar, süpürgeler, dikenler ve yabani otlar arasında hem görünür hem kayıptır; varlık ve yokluk arasında, ışık saçan bir varoluşla yer alırlar.
Zeren Göktan’ın pratiği, kadın bedeninin tarih boyunca nasıl temsil edildiğini, nasıl görüldüğünü ve bu bakışın kimlere ait olduğunu sorgulayan bir alan açar. Onun işleri, yalnızca görsel bir yüzey değil, bakışın iktidarını yerinden eden bir düşünme biçimi sunar.
Sanatçının yeni sergisi *“Seninle Benim Aramda”*da (Between You and Me), bu bakış ilişkisi daha da karmaşıklaşır. Triptik biçiminde kurgulanan fotoğraflar, bir kadının bakışıyla diğerinin, yani izleyicinin bakışını iç içe geçirir. Göktan, görmenin tek yönlü bir eylem değil, ilişkisel bir alan olduğunu hatırlatır. Kadın figürlerinin çevresinde yer alan doğa unsurları, yıldırımlar, yabani otlar, dikenli dallar, birer metafor olmaktan çıkar, bakışın kendisine katılır.
İşte, bu çoklu bakışın yarattığı alan, serginin başlığında da yankılanır: “Seninle Benim Aramda”. Burada bakış, artık bir sahiplenme ya da temsil aracı değildir; bir karşılaşma, bir birlikte var olma hâlidir. Göktan, bakışı bir güç göstergesinden çıkararak, direnç ile inceliğin, sessizlik ile görünürlüğün kesiştiği şiirsel bir zemine taşır.
