'In-flux' / 'Iç-sel', Akbank Kültür ve Sanat Merkezi, 2008
Bilgisayar Animasyon ve Ses
bilgisayar, iki adet projektör, 4' 20'' döngü
‘Iç-sel, 2008
Dijital canland?rma, Projeksyon, ve Ses, 4’20’’döngü
Bir obje olarak kum saatinin dijital format ile canlandirilmasi (digital animation) ile olusan bu is, görünürde iç mekanin duragan ve saglam formuna, kolonlarina referans veriyor. Ancak, isin görsel olarak algilanan bilgisi ses boyutuyla olusan duyumsal deneyimi ile bu duraganligini belli bir ritimdeki akiskanliga birakiyor. Ritim, dijital olarak canlandirilip hareketlendirilen ahsap toplar ile kolonun hem sabitligine hemde sesin mekanin içinde ki yayilmasina, duyulmasina ve görsellesmesine yardimci oluyor. Ahsap toplar, kumun akisi ile eszamanli olarak hareket ederken izleyici/dinleyici toplarin kolona çarpmasi, kumun akisi ve nefes seslerini duyarak isi bulundugu mekana göre de deneyimleyebiliyor.
Farkli biçimlerde hareketlendirilen dört dakika yirmi saniyelik animasyon dijital yapinin temelini kuruyor. Kum saatleri, ahsap toplarin olusturdugu kolonlar sekiz ayri biçimde hareketlendirilerek çesitli ritim olasiliklarini ortaya çikariyor. Kolonlar bir yandan kum saatinin ayrintisi olan akiskan kumu görsellestiriken, kumun akisinin çarpisan toplar ile olusturdugu eszamanli ya da ritmik hareketlerde kolonlarda bütünlesip bir digerinin ayrilmaz parçasi haline geliyor. Öyle ki seslerin kaynaginda var olan toplarin çarpismasi bir yandan kum saatininin içinde akan küçük kum taneciklerinin büyütülerek görsellesmesine olanak saglarken bir yandan da akan kumun sesinin yükseltilerek (amphlify) duyumsalasmasina sebep oluyor. Böylelikle görsel ile iisitsel deneyim sürecindeki olasi iletisim mekansal olarak çevrelenip yeniden üretime geçiyor.
Bu animasyon insanin kendi içinde yasadigi zaman dilimini algilmaya yönelik bir kurgudur. Kum saatlerinin üst üste gelerek olusturdugu kolon formunun ve hareket eden toplarin bütün bir agaçdan oyularak yapilmis izlenimi vermesi var olan elemanlar? görsel olarak bütünlestiriyor. Animasyonun sürekliligini saglayan akiskanlik ise bir kolon formunda adeta bir totem gibi sabitlenerek formun sürekliligi saglaniyor. Kum saatleri zamanin akiskanligini; hareket eden toplar ise zamanin mekanla olan iç içe geçmisligini ya da içinden çikilamayan bir zamani temsil ediyorlar. Bu iki degisik biçim de bir süreç olarak birbirleriyle iletisim haline geçip sürekliliklerini sonsuz bir uzama tasiyorlar.
Tekrarindan degil de tekrarlanmama olasiligindan endise duyulan nefes, canli bedenin süphesiz biyolojik saatinin bir göstergesi. Nefes, yasami ve zamani kendi içimizde nasil algiladigimizi degisik biçimleriyle hissettiriyor. Sik sik ve kisa kisa alip verilen nefes belki sikilisligin, belki heyecanin belkide korkunun bir disa vurumu olsa da bize bunun acisini ya da zevkini algilayabilme yetisini veren aslinda zamandir. Panik halinde kisa, sikinti halinde uzun gelen zaman huzur halindeyken de yerini hafiflige ve bu hafifligin getirdigi doygunluga birakir. Bu tarifler ise zamanin içinde yasanilan mekanlar, var olunan durumlar ile algilanarak mekansallasir. Bu durum (post)modern insanin kendini zamana ve mekana göre bireysellestirmeye yönelik iiçsel bir çabasidir. Iç-sel zaman? bu süreçte nasIl içsellestirdigimizin mekansal bir algilamasidir. Kolonlar toteme çalan formlariyla iç dünyamizi yansittigimiz ruhani bir dünyayi, içimizdeki zamanla bütünlestirip bizi o dünyaya baglamaya çalisan içsel bir mekani temsil ediyorlar.